Voorjaar op Kreta

Voorjaar op Kreta

Het voorjaar is een mooie tijd om het Griekse eiland Kreta te bezoeken. Met een klein clubje zwerftochtenwandelaars verkenden wij de zuidwestkust.

Bloemenpracht in de buurt van Paleochora

Kenmerkend voor Kreta is de afwisseling tussen ruige stenige kusten met nauwelijks ergens schaduw (en water is er al helemaal niet) en de wondere wereld van de Kretenzer kloven.

Ruig landschap aan het einde van de Imbros kloof

Zonnige hoogvlakte ten noorden van het plaatsje Imbros

De Kretenzer koffie (Griekse koffie) hoort er onderweg zeker bij!

In de kloven kijk je je ogen uit. Het is afwisselend, zowel voor wat betreft gesteenten, als de begroeiing. Deze foto is in de Aradena-kloof gemaakt.

Er groeien wonderbaarlijke bloemen, zoals deze, de Dranunculus.

Op allerlei plaatsen zie je afwisselende ruige kusten, zoals hier.

's-Ochtends kan het licht mooi over het terrein strijken

Gerlof en Barbara op weg door het rotsachtig terrein. Houdt er rekening met dat er weinig makkelijke paden zijn

Het rotsige landschap in het gebied aan de noordkant van de Irini-kloof, waar we de volgende dag doorheen zullen lopen.

Deze merkwaardige boom groeit in de Irini-kloof

Uitzicht op de ruïnes van Lissos, een prachtige locatie

De kust tussen Paleochora en Chryssoskalitis

Ten westen van Paleochora zijn fraaie lagunes met kleine rotsstrandjes; een hoogtepunt van de tocht!

Kustgebied ten westen van Paleochora

Zonsondergang in Chania, vlak voor ons vertrek terug naar Nederland

Praktisch

Let er op dat voor sommige trajecten de wandeltijden te optimistisch worden aangegeven, terwijl de afstanden wel redelijk kloppen. Ga uit van 2,5 a 3 kilometer per uur (in plaats van de optimistische 4 kilometer per uur waar sommige info van uit gaat). Veel paden zijn nl. stenig en niet makkelijk beloopbaar. Het is series bergachtig terrein met af en toe lastiger passages (bijv. vanwege gruisachtig terrein).

Wij startten de eerste dag ten zuiden van de Kallikratis-kloof en liepen naar het plaatsje Kallikratis. Vervolgens gingen we de tweede dag in de stromende regen naar Ammoudari. Dag drie liepen we door de Imbros-kloof en daarna naar Chora Sfakia. De vierde dag ging eerst langs de kust en daarna omhoog naar Anapoli. Op de vijfde dag bezochten we de schitterende Aradena-kloof en arriveerden aan het einde van de middag in Agia Roumeli. De dag daarop deden we rustig aan en namen de boot naar Sougia. Dag 7 startten we in Koustagerako (ten noorden van Sougia) en liepen we door mooie en woeste kalkbergen naar de noordelijke ingang van de Irini-kloof. De achtste dag genoten we van de Agia Irini-kloof. Op dag 9 liepen we van Sougia naar Paleochora. De laatste wandeldag startte op het Krios strand ten westen van Paleochora (we sloegen het asfalt over) en liepen we naar Chryssoskallitissa, waar ons avontuur eindigde.

De paden in de kloven zijn meestal goed onderhouden, vaak moet er toegangsgeld (rond 2 euro p.p.) worden betaald. Wij deden twee 'gratis' kloven, de Kallikratis en de Aradena-kloof; en twee betaalde kloven, de Imbros en de Agia Irini-kloof.

Er is onderweg weinig water, dus neem voldoende water mee! Het kan eind april al behoorlijk warm zijn (wij hadden maar één regendag).

De laatste week van april is er al behoorlijk wat horeca open. Er zijn al toeristen, maar niet in de grote hoeveelheden die er vanaf 1 mei zijn. Het openbaar vervoer is beperkt. Zo konden wij op de terugweg vanuit het zuidwesten maar één bus nemen, die 's-middags om 16 uur vertrok en ons in twee uur naar Chania bracht. Op de heenweg was er geen geschikte bus en namen we de taxi.

Langs de zuidkust zijn er diverse plaatsen waar kamperen is toegestaan, faciliteiten zijn minimaal. In Agia Roumeli sta je vlak bij de kust met een klein toiletgebouwtje. Wij improviseerden bij het kamperen en maakten ook gebruik van de 'rooms' die overal worden aangeboden. (Met 'hotel' worden accomodaties met meer luxe aangeduid.)

Verhaal en foto's: Ellen [c]

Soms gaan de zwerftochtenwandelaars wat verder weg, lees daar hier meer over.

Zijpaadjes

Over de opvang van ezels verscheen in de Zeit een aardig artikel (Duitstalig). De mensen die de ezels opvangen zijn Brits, hier is hun (Engelstalige) site.