Zwerven door de Écrins | 4-16 september 2026

Vorige
Saskia schrijft over de Tour des Écrins die zij met andere zwerftochten wandelaars liep in september 2026

>>> het complete fotoalbum van de Écrins tocht staat hier / bekijk ook de tochtaankondiging <<<

 

 

Saskia:

Starten vanaf een klein terras in een pittoresk Alpendorp op ca. 1500 m.
De oudere barvrouw is één van de 70 jaarrond inwoners.
Zij durven de winter hier samen aan.
Wij gaan de Tour des Écrins met ons tienen aan.

 

 

De grazige hellingen bedriegen de klimmer met steeds weer nieuwe bochten, steil omhoog.
30 graden Celsius, ons lijf nog wennend aan de hoogte, voelen we grenzen en twijfelt ons brein.
De eerste Col met zicht op de eerste gletsjers geeft inspiratie en pauzeplek. Daarna trekken onze ogen ons richting die verre sneeuw over steppe soms moerassige eindeloze bergweide.

 

 

De eerste ontmoeting met een herder van een kudde van 2000 schapen leert ons dat er grenzen zijn in deze grazige verten van het plateau van Emparis. Zijn kudde mag tot de beek, erna is het gras en t water voor een ander dorp, een andere kudde.

 

De eerste berghut is een simpel boeren paradijs met gekoelde drank, stevig eten en rust met zicht op de vertes.
Na het avondmaal: een praatje over de volgende etappe en op verzoek een rondje evaluatie van onze eerste dag vol misverstanden.

De volgende dag is een wonderschone etappe met steeds veranderend zicht op de gletsjers, mooie meertjes, koeien zonder hoogtevrees en edelweis. De gîte aan t einde is een verrassing vol Franse rock&roll gadgets, fotos en decoratie.

 

 

We krijgen een vast ritme: 7 uur ontbijt, 8 uur start, (meestal) vroeg in de middag aankomst bij ons onderdak, gevolgd door drankje, douchen, wasje en luieren of rondstruinen tot het avondeten om 7 uur ‘s avonds. Praatje en naar slaapzaal of -kamer.

De bij elkaar geraapte mensen werden langzaam een groep.

 

 

Vooral na de zwaarste etappe, een etappe waarvoor gewaarschuwd was groeide een band door gedeelde ervaring, gedeelde wandelwol.
De zwaarste etappe kreeg extra kms wegens deze zomer door intensieve regen en gezwollen bergbeken, weggeslagen stukken pad, missende brugjes en instabiele hellingen.
We slaagden voor de eerste gezwollen beekoversteek zonder brug met slechts 1 natte schoen.
Die winst werd relatief toen de regen volop kwam. Een herder die verder niet gestoord wilde worden had een schuilplek voor wandelaars ingericht. De populariteit van de Écrins werd snel duidelijk: het zat er erg snel bomvol wandelaars.

 

 

Opnieuw de regen in en de hellingen op. Een zwarte rij steile hellingen vol sleets glibberig gruis doorklieft met diepe gullies wachtte ons op. We zagen geen pad meer, geen voorgangers meer, geen col of eindpunt; alleen een zwaar terrein die focus en kracht eiste. De regen stopte en de wind nam toe. In de routebeschrijving beloofde steunbalken voor een pad, doken uiteindelijk op als deels nutteloos weggegleden rommel.

Tot er toch een paar balken min of meer in zigzag formatie omhoog gingen. Ons vertrouwen kreeg een boost en de 2760 m hoge Col de L’Aup Martin werd zwoegend en voorzichtig gepasseerd op weg naar de Col de la Cavale. Het terrein bleef zwaar en er vielen feestelijke hoeveelheden smeltende sneeuwvlokken, maar dat kreeg ons niet meer klein. Net zo min als de bergbeekoversteek over meerdere stroomgeulen naar de hut van de Pré de la Chaumette. De Normandische huttenwaard schonk ons als aansterking Calvadoz na een goede maaltijd.

 

 

Wat blijft is de stilte.
Stilte van wind of marmottenkreten tussen rots, gruis en naar groen zwemende hellingen.
Stilte van sijpelend, stromend of hard bruisend en neerstortend water, soms in een stil rimpelloos meer.

 

 

We mogen kijken
naar een wolk vol licht
lui in een dal beneden ons;
naar eeuwige sneeuw die niet eeuwig meer is,
naar kartels in bergtoppen met de naam Écrins, naar lokale en slecht begrepen klanken.
Écrins zijn nu ook kistjes waarin je iets kostbaars of sigaren opbergt.

 

 

Iets kostbaars:
Wat blijft
en zichzelf steeds opnieuw vormt
laat ons even komen kijken.

Saskia Onnink
19 september 2026

 

 

>>> het complete fotoalbum van de Écrins tocht staat hier / bekijk ook de tochtaankondiging <<<